الرَّسُولُ بَلّغْ مَآ أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبّكَ » . « 1 » و از همين روست ، كه امام صادق عليه السلام فرمود : ثلاثَةٌ « لايُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَلايَنْظُرُ الَيهِم يَومَ القِيَامَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُم عَذابٌ الِيمٌ » « 2 » مَنْ أنْبَتَ شَجَرَةً لَم‌يُنْبِتْهُ اللَّهُ ؛ يَعنِى مَنْ نَصَبَ امَاماً لَم‌يَنْصِبهُ اللَّهُ ، أو جَحَدَ مَنْ نَصَبَهُ اللَّهُ . وَمَن زَعَمَ أنَّ لِهَذينِ سَهْماً فِى الإسلامِ . وَقَد قَال اللَّهُ : « وَ رَبُّكَ يَخْلُقُ مَا يَشَآءُ وَ يَخْتَارُ مَا كَانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ » « 3 » ، « 4 » . سه كَسند كه « در قيامت خدا با آنها سخن نگويد و به ايشان [ با نگاهِ لطف و مهر ] ننگرد و از پليدى پاكشان نسازد و آنان را عذاب دردناك خواهد بود » . هر كه درختى را بروياند كه خدايش نرويانده ؛ يعنى كسى كه امامى را كه خدا نگماشته برگمارد يا امامى را كه خدا گماشته است انكار كند ، و كسى كه بپندارد اين دو كس ( . . . ) را در اسلام سهمى باشد ، با اين كه خداوند فرموده است : « و پروردگارت هرچه خواهد بيافريند و برگزيند ؛ اختيارى براى آنان نيست » . 3 - رسول خدا در طول دعوت ، به اجمال از ضرورت تعيين جانشين براى امّت خود سخن مىگفته است و كسانى مانند « بَيْحره » نيز ، آگاه بوده‌اند كه پمسلمانان پس از پيامبر صلى الله عليه و آله بايد الزاماً پيشوايى داشته باشند . گمانِ بَيْحره اين بود ، كه پيامبر صلى الله عليه و آله مجاز است كه پيشوايى امّت را به هر كس كه خود اراده كند

--> ( 1 ) . مائده ، آيهء 67 . ( 2 ) . مأخوذ از آيهء 174 سورهء بقره كه فرمود : « وَلَا يُكَلّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيمَةِ وَلَا يُزَكّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ » . ( 3 ) . قصص ، آيهء 68 . ( 4 ) . تحف العقول ، ص 329 .